We vernamen onlangs het overlijden van Urbain Muylaert.

Urbain werd geboren in 1940 en beleefde z’n kinderjaren tijdens de 2^de wereldoorlog. Als boerenzoon wist Urbain al snel wat hard werken was. Urbain was ook een flinke student en behaalde een ingenieursdiploma. In die hoedanigheid ging hij werken bij ‘den tram’. Hij schopte het tot een directeursfunctie bij de MIVB.

Z’n huwelijk met Lea werd bekroond met 3 kinderen en later ook 5 kleinkinderen. Urbain was een fiere papa en opa. Vaak vertelde hij me wat z’n kinderen en later z’n kleinkinderen allemaal bereikten op professioneel en op sportief vlak. Zo was hij heel trots op z’n kleindochter die voetbalde bij Anderlecht.

Op sportief vlak was Urbain een kanjer die een sterke fysiek koppelde aan een zeer groot doorzettingsvermogen. Ondanks z’n sterke fysiek heeft Urbain meermaals ernstige gezondsproblemen gekend, die hij telkens weer overwon.

Begin jaren tachtig haspelde hij met z’n boezemvriend Roger Spriet de gehele Ronde van Frankrijk af.

In 1980 behaalde hij tijdens de Ronde van Tenerife als eerste de top van de Pico del Teide na een legendarische beklimming in een verzengende hitte.

Urbain was één van de initiatiefnemers van De Gordel. Zo herinner ik mij nog dat we een paar weken voor de allereerste Gordel met groep 1 het parcours gingen verkennen.

De laatste jaren was het door de leeftijd allemaal wat moeilijker geworden, maar Urbain bleef tot een paar weken geleden wekelijks enthousiast meefietsen met groep 5.

Met Urbain verliest de club één van z’n boegbeelden, een enthousiaste en optimistische vriend!

We zullen hem missen.

1980: Ronde van Tenerife. Urbain als 4^de van links

1982: Ronde van Frankrijk met Roger Spriet

1987: Giro delle Dolomiti. Links naast Urbain z’n zoon Koen

2020: Opening seizoen. Urbain als vierde van links gehurkt

Jean-Pierre was gedurende een aantal jaren lid van onze club.

Met verbazing hebben wij het droevig nieuws vernomen, Marie-Christine Goossens, echtgenote van onze voorzitter Mil is overleden.

Voor de vrienden, “MC”, hebben wij beter leren kennen toen een vijftiental jaar geleden Mil voorzitter werd.
MC was gedreven, een bezige bij, liever werken achter de toog dan op een stoel te moeten stil zitten. Ze was een kei in het vervaardigen van tafelcreaties en het versieren van de feestzaal tijdens de WTC evenementen, ze zat boordevol ideeën..
Toen haar dierbare zoon Joeri een aantal jaar geleden plotseling wegviel hebben wij een andere MC leren kennen, het vuur was uitgedoofd en eigenlijk kwam ze het heengaan nooit echt te boven.

De laatste keer dat we haar ontmoetten, stapte ze uit haar splinternieuwe Peugeot, we verweten
haar van fier madammeke, ze zag er enthousiast uit en het ging de goede kant uit met haar kwaaltjes
van de laatste maanden. Niemand kon toen vermoeden dat het de laatste keer zou zijn dat we met
haar een babbel maakten.

Ze was de sterke vrouw achter onze voorzitter, zijn steun.

Wij wensen Mil en zijn zoon Christophe veel sterkte toe in deze zware beproeving.
MC was slechts 65 Jaar oud, de uitvaart heeft zaterdag 29 mei 2021 plaats in familiekring, gevolgd door de as verspreiding op het kerkhof van Rode.

We zullen haar ongelooflijk missen na onze fietstochtjes, als tafelgenoot met haar wit wijntje…

Christian

Rouwbrief : RK venster Marie-Christine Goossens

Plaats een bericht

Met spijt in het hart hebben wij het overlijden vernomen van onze oud café baas Henri Weemaels. (1949-2021).

Na de stopzetting van het Binnenhof verhuisde Henri naar de kust (Oostende) waar hij al een zestal jaar permanent verbleef. Hij bezweek zaterdag 10 januari aan een hersenbloeding vlak voor hij naar bed zou gaan. Hij had gekeken naar de voetbal en was ook blij met de overwinning van KVO, ploeg waarvan hij ondertussen supporter was geworden. In de namiddag had hij naar dagelijkse gewoonte zijn wandeltocht gedaan.

Henri verkeerde nog in goede gezondheid, zijn heengaan was totaal onverwacht..

Hij was slechts 71 jaar oud.

Aan Lisette, aan Ilona wensen wij veel sterkte toe in deze beproeving

Wie meer wil weten over Henri : kijk naar onze website rubriek Binnenhof

“Maneke” is niet meer…
Wij hebben het overlijden vernomen van Julien Sergeys.
Julien was DE oprichter en stichter van de wielertoeristen van de Hoek in 1973, samen met zijn vriend Henri Steenhouwer “Stella” die voorzitter werd. Julien werd en bleef secretaris tot 1980. Door zijn initiatieven en beslissingen werd de basis van de WTC gelegd. Het was ook de periode van de opmars van het wielertoerisme in Vlaanderen.
In het beroepsleven was hij Politieagent in Rode, een beroep dat hij tot zijn pensioen uitoefende. Veel boetes heeft hij niet uitgeschreven, met een kwade blik wees hij op je fouten, het was voldoende, vele dorpsgenoten waren onder de indruk.
In de omgang en uiteraard bij pot en pint was hij een zeer toffe kerel, niet op zijn tong gevallen en kon moeiteloos “oneliners” uit zijn mouw schudden.
Het leven heeft hem niet gespaard van enkele zware tegenslagen die hij blijkbaar niet te boven kwam.
Julien verbleef de laatste jaren van zijn leven in het rusthuis de Groene Linde waar hij ook overleed.
De laatste keer dat ik hem ontmoette vroeg ik hem of hij mij nog herkende. Zijn antwoord was: “neen, maar ik denk wel dat je veel op café zit…”
Dergelijke opmerking had ik van Julien verwacht, zo zal hij in mijn memorie blijven verder leven. Van de stichtende WTC leden blijven enkel Pol Vankeerberghen en Willy Azare nog over….
Aan zijn zoon Alain en de ganse familie bieden wij onze oprechte deelneming aan.

Christian N

Julien als sportbestuurder bij een uitstap naar het Zwarte woud in 2004

Tot op hogere leeftijd bleef Julien zijn fietstochtjes maken met de club

2003: ter gelegenheid van het dertigjarig bestaan van de club. Behalve van Julien moesten we de voorbije jaren ook al afscheid nemen van Michel Corridor, Norbert Hindrijckx, Henri ‘Stella’ Steenhouwer en ‘Belleke’, de vrouw van Fons Vandergucht ‘Fons Krol’ peter van onze club sinds de beginjaren.

Jan, gewezen clublid van de WTC is vrijdag 25 september 2020 overleden.
Jan was gehuwd met Mimi Vanopberghen, vader van twee, en vijfmaal grootvader. Zijn dochter Sigrid is de partner van Bruno Stoffels, gemeenteraadslid NV-A en gewezen uitbater van de Vissers in Alsemberg.
Jan fietste destijds sporadisch met de WTC maar was meermaals begeleider bij de grote brevetten zoals Milaan-San Remo, de ronde van Tenerife en ook een hulpje bij tal van onze organisaties zoals de Gordel …
Zijn neef, naamgenoot en leraar in het Sint-Victorinstituut fietste wel meer kilometers met onze club. Er was trouwens meer dan één De Gelas lid van de WTC, remember Susse (oud Anderlecht speler), Nante de beenhouwer, één voor één sportieve gasten….
In het beroepsleven was Jan financieel directeur bij Novarode en ook gemeenteraadslid onder het Burgemeesterschap van mevr. Algoet. In die tijd konden wij voor alles en nog wat beroep doen op het Gemeentebestuur.
Jan was een hevig Anderlecht supporter en speelde ooit in de Rhodienne rond de ‘60thies, één van de mooiste momenten uit zijn leven verklaarde hij nog niet zo lang geleden.
In het verenigingsleven in Rode was hij niet weg te denken, secretaris en werkende kracht van de Jaskesclub, de populaire Kinderspelen, het Kinderuur, en de Boskanters die met Jean Paul Degreef (en Jan) op korte tijd twee medewerkers verliest…
De jongste jaren hield Jan, als voetballiefhebber, zich bezig met een “lokale” pronostiek (cijferen was zijn dada) waar o.a. enkele WTC’ers aan deel namen. Hij beschikte ook over een zeer uitgebreide “stamboom” gegevensbank van de Rodenaren die bijna dagelijks werd geüpdatet.
Door de Corona werd Jan in intieme kring begraven.
Het Bestuur en de leden betuigen hun medeleven aan de familie.

Milaan – San Remo 1979 – Jan (in blauwe shirt) als begeleider naast de volgwagen

Op 20 augustus 2020 overleed Albert Vandervelden, weduwnaar van Lucienne Tordeur (voor de vrienden was het De Jakke en Tante Chen).
Berre, geboren op 31 januari 1936, was het tweede kind van het populaire echtpaar Fernand en Adèle eigenaars/uitbaters van Café de Zwaan aan de voet van de Alsemberg waar hij opgroeide.
Op een tussenverdiep van de Zwaan was er een feestzaal, die ook dienst deed als cinema en voor optredens van toneelgroepen. Berre was “de” technicus voor het afspelen van de filmen, toen op grote bobijnen, de filmen scheurden regelmatig, moest Berre de film terug plakken met tape. Afhankelijk van het aantal onderbrekingen was er een “boe” geroep tijdens de voorstelling! Nu een leuke herinnering want de audiëntie deed misnoegd om Berre wat te laten stressen…
Later werd de Zwaan omgebouwd tot Dancing, met rechtover de Vissers, was Alsemberg toen de “place to be” in uitgangsleven waaraan Berre en Lucienne zeer actief deelnamen. Hij was een levensgenieter, dronk graag een pintje met zijn vrienden en was (volgens de dames) een zeer goed danser.
Hij was vele jaren lid van de WTC de Hoek en begon, na een passage in de keukenmeubilair, een fietsenwinkel in de Rodestraat in de jaren ´80 tot aan zijn pensioen. Hij verhuisde naar Lembeek, wat wij niet begrepen want hij had een verhouding met zijn geboorte dorp.
Berre kon een aardig stukje fietsen waarschijnlijk omdat hij toen ook nog regelmatig deelnam aan veteranen wedstrijden. Hij zal in onze herinnering blijven verder leven als een sympathieke en toffe kerel.
Bedankt Berre voor de leuke en onvergetelijke momenten die wij samen mochten beleven.